Jak zaczęło się Powstanie Warszawskie dla Eugeniusza Hanemana, wyjątkowego dokumentalisty tamtego wydarzenia? Już w pierwszych dniach Powstania Haneman został fotografem Delegatury Rządu. Opowiada o tamtych dniach, w których uczył się dokumentowania miasta podczas niszczycielskich walk. Wspomina, jak wywoływał zdjęcia i gdzie ukrywał je, by nie spłonęły.

Eugeniusz Haneman zaczął robić zdjęcia w 1931 i debiutował w 1934 na wystawie fotografii sportowej. Ukończył liceum fotograficzne w 1937, gdzie był uczniem Mariana Dederko. Po otrzymaniu dyplomu fotografa, początkowo pracował w zakładzie "Portret przy Kawie", a następnie w ekskluzywnym atelier "Van Dyck" przy Alejach Jerozolimskich w Warszawie. W latach trzydziestych i czterdziestych głównie zajmował się pejzażami i portretami.

W czasie Powstania Warszawskiego Eugeniusz Haneman, jako fotoreporter Delegatury Rządu na Kraj, dokumentował powstanie w Śródmieściu i na Powiślu, często współpracując z Sylwestrem Braunen ps. "Kris". Uratował z powstania 15 rolek filmów, które przekazał do Muzeum Historycznego m.st. Warszawy. 237 jego fotografii z powstania można znaleźć w zbiorach Muzeum Powstania Warszawskiego.

W latach 1953–2005 wykładał fotografię w łódzkiej Szkole Filmowej, a równolegle pracował jako operator Polskiej Kroniki Filmowej w Krakowie. Po likwidacji krakowskiego Instytutu Filmowego wrócił do Łodzi, gdzie mieszka do dzisiaj.

Od 1947 należy do Związku Polskich Artystów Fotografików (legitymacja nr 25), którego jest obecnie najstarszym żyjącym członkiem. Od 1950 członek Łódzkiego Towarzystwa Fotograficznego, a od 1998 jego Honorowy członek. Uczestnik wielu wystaw indywidualnych i zbiorowych w latach 1934–1999. Laureat licznych nagród i odznaczeń.

Zobacz film na TVP.info »